Home Thema's Onderwijsinnovatie School is dood! Lang leve school!
Onderwijsinnovatie

School is dood! Lang leve school!

School is dood Lang leve school
Achtergrond

Steeds meer leerkrachten, schoolleiders en bestuurders vinden dat er moet worden overgeschakeld van klassikaal onderwijs naar ontwikkelingsgericht onderwijs. Inmiddels is de Taskforce Ontwikkelgericht Onderwijs (TOO) een experiment gestart. Tjip de Jong spreekt in zijn Tjipcast met Mini Schouten, voorzitter van TOO, en Gérard Zeegers, lid van TOO, over de aanpak, beleidskaders, doelen en resultaten. De titel van de podcast ‘School is dood! Leve de school!’ ontleent Tjip de Jong aan een boek dat Zeegers meebracht.

Bezwaren tegen klassikaal onderwijs op school

De voorstanders van ontwikkelingsgericht onderwijs vinden het huidige stelsel verouderd, omdat het ons niet dichterbij brengt bij gelijke kansen voor ieder kind. Kinderen worden ingedeeld op leeftijd, het curriculum staat centraal, leraren dragen alleen kennis over en er wordt onvoldoende rekening gehouden met de persoonlijkheid van leerlingen. De TOO is inmiddels een experiment gestart om de vertaalslag te maken van klassikaal leren naar ontwikkelingsgericht leren.

In de Tjipcast gaat het over de vraag hoe ontwikkelingsgericht onderwijs de wereld aan het veranderen is. Schouten vindt het belangrijk dat leerlingen zelf in de regie worden gezet en haalt de woorden aan van Luc Stevens aan die erop wees ieder mens gebouwd is om zichzelf te ontwikkelen en daarbij een natuurlijke behoefte heeft aan relatie, competentie en autonomie. Daarom is er behoefte aan passend onderwijs voor iedere leerling. Het huidige stelsel staat dat volgens Schouten echter in de weg.

Huidige stelsel verouderd

Zeegers wijst erop dat het huidige stelsel ruim twee eeuwen oud is en destijds werd ingericht om volgzame dociele mensen op te leiden voor een vak. Tegenwoordig werkt dat niet meer volgens Zeegers omdat we nu denkers, doeners en vrijdenkers nodig hebben. Hij ziet ook een tegenstelling: we zeggen dat elke leerling uniek is maar richten het systeem in op de gemiddelde leerling.

Volgens Schouten zijn leraren methodevolgend omdat ze onvoldoende kennis hebben van leer- en ontwikkelingslijnen. Bovendien geeft het huidige stelsel met nadruk op controle leraren weinig ruimte om het anders te doen. Zeegers haalt daarop opnieuw Stevens aan, die aangaf dat leraren in feite handelingswetenschappers zijn, die kennis moeten hebben van leerlijnen, die zich moeten verdiepen in de pedagogiek en die moeten weten wat er op een bepaald moment nodig is.

Kind en autonomie van de leerling centraal

Schouten wijst erop dat dit niet betekent dat alle onderwijs agora-onderwijs moet worden, de meest vergaande vorm van ontwikkelingsgericht onderwijs. Wel draait het steeds weer om het centraal stellen van het kind en de autonomie van de leerling binnen een goed georganiseerde context. Die context moet ervoor zorgen dat leerlingen gemotiveerd zijn om de juiste vragen te stellen. Ook betekende ontwikkelingsgericht onderwijs niet per definitie gepersonaliseerd leren, volgens Schouten, omdat je altijd leert in interactie met de ander. Schouten pleit wel voor het loslaten van het leerjaarklassensysteem omdat dat teveel van een bedachte hokjesstructuur uitgaat.

Bron: Tjipcast.

Delen:

Wil je op de hoogte blijven? Schrijf je nu in voor
de nieuwsbrief of registreer direct

Trending topics
Met cyberrisicopool als mbo samen risico dragen
Lessen uit ransomware-aanval op British Library
Vlaamse scholen boeken opnieuw digitale vooruitgang